به رنگ شب

یوهان سباستین باخ (1750- 1685) او اغلب در دعواهای خیابانی مردم را می‌کشت. سال 1705 وقتی که باخ 20 ساله بود و تازه به عنوان نوازنده ارگ در کلیسایی در کوتن آلمان مشغول به کار شده بود، برای به دست آوردن درآمد بیشتر به تردیس خصوصی هم می‌پرداخت.
یک بار یک باسونیست بی استعداد مخصوصا او را استخدام کرد، و بعد از کمی ‌درس دادن باخ بالاخره تسلیم شد و واقعیت وحشت انگیزی را به او گفت، "واقعیت آن چیزی است که وقتی آن را می‌نوازید مثل بز ماده صدا می‌کند"  باسونیست کمی‌دلخور شد و به باخ قول داد که هیچ وقت از گفتن این حرف پشیمان نمی‌شود و سپس او ترک کرد.
بعدازظهر یک روز، باخ در حالیکه کلیسا را به قصد رفتن به خانه ترک می‌کرد در پیاده رو تنگ یک خیابان با باسونیست و دو تا از دوستانش روبرو شده و آنها با او احوالپرسی کردند. باسونیست سپس جمله‌ای با این مفهوم گفت: "حالا چه کسی بز ماده است؟" و بعد سه نفری به باخ خیره شدند.
باخ به آرامی‌ شمشیری را از غلاف درآورده و گفت: «کی دوست داره اولین نفر باشه؟»

دوستان باسونیست لحظه ای مکث کرده، منتها می‌ دانستند که گناهکارند و به سرعت متوجه اشتباهشان شده و دعوا را واگذار کرده و رفتند. باسونیست که همان جا ایستاده بود زخم چندانی برنداشت، اما لباسهایش پاره شد. باسونیست دیگر هرگز مزاحم باخ نشد! (این داستان روایت‌ها‌ی مختلفی دارد، یک نظریه جالب می‌گوید، باخ نمی‌توانسته یک شمشیر در غلاف را با خودش حمل کند مگراینکه کسی در آن محل به او شمشیر داده باشد؛ بنابراین این فرضیه که یک خنجر بزرگ بیرون کشیده باشد منطقی تر است.